9bundit

เวลาช่างผ่านไปไวเหมือนโกหกจริงๆ
เผลอแผล่บเดียวระยะห่างระหว่าง entry ล่าสุดที่ผม up (26 ต.ค. 50)
กับ entry นี้ก็ห่างซะตั้ง 5 เดือนกว่า !! ป้าดดดด อะไรมันเร็วปานนั้น
ผมยังรู้สึกว่าผมเพิ่งอัพเดตบล็อกเมื่อไม่นานมานี้เองนะนี่ .......

..อาจเป็นเพราะชีวิตผมช่วงนี้มันวุ่นๆ กับการต้องปรับเปลี่ยนวิถีชิวิตหลายๆ อย่าง
อะไรที่ไม่เคยทำก็ต้องทำ ทำไม่เป็นก็ต้องหัด ต้องใช้ความพยายามพอควร
ซึ่งก็เป็นเรื่องที่โครตเหนื่อย แต่ก็โครตมีความสุขเช่นกัน (เอ้า ไม่ต้องคิดลึก)


และนี่คือตัวต้นเหตุ ...

ไม่ใช่ผู้่ชาย นะเค๊อะ

เจ้าตัวร้ายที่เห็นชื่อว่าน้องน้ำหนึ่ง... อายุ 3 เดือน กะอีก 2 วัน
อย่าเข้าใจผิดว่าเป็นเด็กผู้ชายนะครับ เธอเป็นผู้หญิง
แถมเป็นผู้หญิงที่สวยที่มากๆ ซะด้วย แฮ่ม

เธอเกิดมาเพื่อสร้างความปั่นป่วนในชีวิต โดยแท้
ที่แน่ๆ เป็นเครื่องหมายรับประกันคุณภาพ ว่าผมเป็นมนุษย์ที่มีความสามารถเป็นพ่อคนได้ หุหุ

ใครที่ยังไม่แต่งงาน หรือกลัวการแต่งงาน อาจคิดว่าการแต่งงานเป็นตัวการที่เราต้องปรับตัวการขนานใหญ่
แต่สำหรับผมนั้นเปล่าเลย หลังแต่งงานชีวิตผมไม่ได้ต้องปรับเปลี่ยนอะไรซักเท่าไหร่

แต่ช่วงหลังมีลูกต่างหาก ที่ต้องปรับตัวกันขนานใหญ่
จากที่เคยนอนหลับสบายได้ตลอดคืน
กลายเป็นต้องตื่น กลางดึกกลางดื่น มาชงนม มาเปลี่ยนผ้าอ้อม
เพราะเธอรักสะอาดครับ ถ้าก้นเปียกเธอจะไม่ยอมหลับเลย
นี่แค่ฉี่นะ ถ้าอึก็ยุ่งขึ้นไปอีก
คืนแรกๆ นี่เหนื่อยจริงๆ แต่ตอนนี้สบายครับ ชินซะแล้ว หึหึ

จากตอนแรกคุยกันไว้ว่าจะไม่ใช้ผ้าอ้อมสำเร็จรูป
แต่มันไม่ไหวจริงๆ เธอฉี่กันจนไม่ได้หลับได้นอน
เลยลองใส่ผ้าอ้อมสำเร็จรูปให้ โอ้วสุดยอดครับ หายเหนื่อยไปได้เยอะ

ตอนนี้สบายแล้วครับ รู้ไต๋เธอแล้ว ว่าเธอจะหิวนมตอนกี่โมง ต้องให้นอนตอนไหน
ให้นมตอนไหน ให้เยอะขนาดไหนถึงจะไม่แหวะ

ผ่านมาแล้ว 3 เดือน ได้เห็นพัฒนาการของลูกทุกวัน ๆ ก็ชื่นใจครับ
นี่หล่ะน้า ความรู้สึกของพ่อแม่ ทำให้เรารู้เลยหล่ะครับว่ากว่าจะเลี้ยงลูกจนโตได้
มันเหนื่อยจริงๆ

ตอนนี้พ่อแม่มือใหม่อย่างเราก็คงต้องพยายาม ดูแลเจ้าหญิงตัวน้อยๆ นี้ให้ดีที่สุดละครับ
สุดท้าย เอ้า โชว์รูปอีกหน่อย ลูกผมสวยจริงๆ นะเอ้า (โคตรเห่อ) 5555

อะจ้ากกกกก